Hee lieverd,
Misschien herken je dit wel.
In deze blog deel ik graag mijn ervaring en inzichten over mijn gevoelige baby die anderhalf jaar niet doorsliep. Een baby die moeilijk de rust kon vinden en niet wou slapen. Ik maar denken dat baby’s heel veel sliepen...
Waarom mijn baby niet doorsliep
Onze kleine man is vanaf het begin al vrij alert en actief geweest. Maar dat zorgde er ook voor dat hij moeilijk de rust kon vinden. ’s Nachts sliep hij op de “goede” dagen maximaal 3 uur door, en daarna wilde hij een voeding en had hij behoefte aan aandacht en geborgenheid. Op de mindere nachten lagen we de hele nacht samen en sliepen we allebei met hazenslaapjes. Want hoe knus dan ook, we werden continu wakker van elkaar. Ook overdag wilde hij niet slapen of zijn rust pakken.
Mijn vriend werkt in de kost, waardoor ik de meeste dagen alleen ben met de kleine. En na anderhalf jaar voelde ik me zo enorm moe. Echt een dieptepunt wat betreft slaap. Daarbij kwam ook een gevoel van falen. Angst en twijfel of ik het wel goed deed. Schaamte dat ik mijn eigen kind niet kon bieden wat hij nodig had in het nemen van rust.
We hadden alle “standaard” tips al geprobeerd en ook verder gekeken naar bijvoorbeeld liefdevolle slaapcursussen, speciale slaapzakjes en dekentjes, etherische olie, energetische huisreiniging, de osteopaat, andere ritmes, etc.
Het punt waarop het veranderde
Uiteindelijk bleek het een handjevol redenen te zijn. Op een gegeven moment viel er ineens iets op zijn plek. Toen ik dit doorhad en het “klikte” in mijn systeem, sliep ons kindje de volgende nacht meteen door. Bizar!
Bleek mijn kindje me een spiegel voor te houden.
Ik heb er een spraakberichtje over ingesproken. Normaal vind ik het veel fijner om te typen, maar deze is eerlijk en rauw gesproken. Ik heb dat meer dan een jaar geleden al ingesproken, maar kwam het vandaag tegen en wil het graag delen. Omdat ik voel dat dit stukje voor meer ouders herkenbaar kan zijn.
Wat ik ging zien bij mezelf
Wat er bij mij o.a. speelde, was dat er natuurgeneeskundig gezien een blokkade op koud zat. Daarmee bedoel ik dat ik moeilijk écht rust kon nemen en opladen. Dat ik niet kon ontspannen en daardoor altijd “aan” stond. En dat was een van de oorzaken dat mijn baby zelf ook niet tot rust kon komen. Een spiegel, een verpakt cadeautje voor mij.
Misschien herken je dit ook bij jezelf. Dat je doorgaat, terwijl je lichaam eigenlijk vraagt om rust.
Wat er daarna veranderde
Nu gaat het slapen goed. Natuurlijk zijn er dagen dat hij extra aandacht nodig heeft rondom rust, bijvoorbeeld als hij ziek is of als hij een drukke dag met veel prikkels achter de rug heeft. Maar doordat ik mezelf nu echt rust gun en neem, zonder mezelf daarin te veroordelen, en hulp vraag, kan ik er ook echt voor hem zijn. Om zijn emoties te helpen reguleren, om de rust te vinden, zodat hij met zichzelf in verbinding blijft en op een veilige en liefdevolle manier kan opgroeien.
Wat ik hieruit meeneem in het moederschap
Ik geloof zelf dat echt aanwezig zijn het enige is wat je werkelijk kunt doen in de opvoeding. Er is geen perfect. Er zullen altijd kuilen en bergen op de weg zijn en andere mensen zullen altijd een mening hebben. Als jij met jezelf blijft verbinden (ook al verlies je dat soms) gedurende dit alles, dan denk ik dat je de wereld aankunt.
En misschien wordt het soms te veel. Wil je er letterlijk bij weglopen of check je uit, waardoor de wereld niet echt meer binnenkomt. Dat is oké. Je bent niet alleen, je mag om hulp vragen. Show up for yourself. Want jij bent het voorbeeld voor je kleine.
Alles wat jij je prachtige kindje meegeeft door je eigen ervaringen, neemt je kind weer mee in zijn of haar leven. Wees maar zo zacht voor jezelf, zoals je ook voor je kindje zou zijn in de beste versie van jezelf. Want jij bent nu volwassen, en jij hebt de kracht om jezelf te dragen. Om het kind in jezelf te dragen.
En soms nodigt je eigen kindje je uit in dit proces. Uit liefde. Een cadeautje om meer jezelf te mogen zijn en meer vrijheid te ervaren. Verpakt in een hoopje (pijnlijke) gevoelens die door je heen willen stromen.
En om dat te doen, mag je aanwezig zijn in je lichaam.
Als je dit moeilijk vindt om alleen te doen, vraag dan iemand om erbij aanwezig te zijn.
Voel voor jezelf wat hierin voor jou klopt.
