Avanta
Een ontmoeting
De zon schijnt en het waait best hard. Toch is het aangenaam warm.
Na enkele meters zie ik waar ik naar op zoek ben: een klein groen bosje dat tot mijn knieën rijkt.
Er komt een heerlijke zoete geur mijn kant op. Ik doe mijn ogen even dicht en geniet ervan.
Ik ga bij de plant zitten en zie haar zwieren in de wind.
Alsof ze onder water staat, krullen al haar stengels heen en weer.
Ik buig mijn hoofd naar beneden en lig even tussen de plant in. Wat zacht, en wat rustig is het hier beneden.
“Hoe heet je?” vraag ik.
Er komt meteen een reactie: “Avanta.”
Mijn hoofd komt in actie. Bedenk ik dat nou zelf?
Wat is je naam? vraag ik nogmaals.
“Avanta,” hoor ik nogmaals, luid en duidelijk.
“Oke.”
Ik ga weer naast haar zitten en kijk naar haar. Mijn buik borrelt als een gek.
“Kan je me helpen?” vraag ik.
Ze zegt niks meer, maar ik voel een enorme rust op me neerdalen.
Mijn hoofd zakt en ik heb het gevoel elk moment in slaap te vallen. Wat een rust.
Alsof er een aangename deken mijn hoofd verlicht en toedekt.
Ik zet mijn hoofd weer overeind, want het is toch niet mijn bedoeling om in slaap te vallen.
Ik zie hoe de plant zich om mijn rechterarm wikkelt en richting mijn hart gaat.
“Oh nee,” denk ik.
Maar het is een vriendelijk gebaar, vol zachtheid.
Verbonden voel ik me met haar.
Ik heb haar bedankt omdat ze me wilde ontmoeten.
De wind was gaan liggen en het was aangenaam warm.
--
Dit gedicht van Kelly Soolsma beschrijft een stille, intuïtieve ontmoeting met een plant en haar bewustzijn. Over vertragen, luisteren voorbij het denken en het ervaren van diepe rust en verbondenheid met de natuur. Een moment waarin zachtheid en aanwezigheid vanzelf hun weg vinden via het hart.
Mei 2023
